Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

(มีสปอยล์ แต่ไม่ใช่สปอยล์ตอนจบ – อันที่จริงหนังสือมันก็ยังไม่จบอ่ะนะ มีทั้งหมด 3 เล่ม แต่เพิ่งอ่านไปเล่มเดียว) เนื่องจากอยากอ่านเรื่องลึกลับสยองขวัญ เลยเลือกเล่มนี้มาอ่าน (แบบภาษาอังกฤษ ล่าสุดเห็นแปลเป็นไทยชื่อว่าบ้านเพริกริน เด็กมหัศจรรย์) จากหน้าปกก็ให้อารมณ์ลึกลับได้แล้ว แต่บทแรกนี่เด็ดกว่า เป็นหนังสือที่มีการเปิดเรื่องที่น่าดึงดูดเล่มหนึ่งที่เคยอ่านมา ทั้งเรื่องนี้จะเล่าผ่าน I หรือจาค็อบ…

ปีนี้ได้อ่านหนังสือที่มีฉากเป็นประเทศอาร์เจนตินาใกล้ๆกัน 2 เล่ม ซึ่งทำให้คนไม่สนใจทวีปอเมริกาใต้อย่างเราเปลี่ยนใจขึ้นมาเลย โดยเฉพาะเล่มนี้ The Penguin Lessons ฆวน ซาลวาดอร์ เพื่อนแท้(ที่)หัวใจไม่เคยลืมเป็น memoir ของผู้เขียนชาวอังกฤษ ทอม มิชเชลล์ ที่ได้ไปทำงานเป็นครูในโรงเรียนประจำที่อาร์เจนตินา ในยุค 1970 ระหว่างวันหยุดปิดภาคเรียนปีหนึ่ง ทอมได้แวะเที่ยวชายหาดที่ประเทศอุรุกวัย…

บอกคนอื่นว่าไม่อยากดู Descendants of the Sun เพราะซีรีย์เกาหลีมันยาว ดูแล้วเหนื่อย ปรากฎว่านางใช้ iflix ที่ฟรี 30 วันดู The Good Wife ไป 5 ซีซัน (ซีซันละประมาณ 22 ตอน ตอนละ 45 นาที) จบแล้วยังมาโหลดที่เหลือดูต่อ จนทันตอนล่าสุดเมื่อสองสามอาทิตย์ที่แล้ว ตอนของวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เป็นตอนสุดท้ายของซีซัน 7 ซึ่งเป็นซีซันสุดท้าย จบเรื่องพอดี ตอนเห็นชื่อก็คิดว่าไม่น่าดู เพราะนึกว่าเป็นเรื่องแม่บ้านไรงี้…

Probably the last autumn color in Kyoto 2015. Unfortunately, I didn’t bring my camera. But, fortunately and surprisingly, it rained on December 11th and the rain made this 紅葉 more beautiful. So next time when it rains, don’t give up. Bring the umbrella and go out.

เพิ่งมีโอกาสอ่านหนังสือนิยายนักสืบชุด Cormoran Strike ที่ J.K.Rowling เขียนในชื่อ Robert Galbraith ที่ตอนนี้ออกมา 3 เล่มแล้ว และสำนักพิมพ์นานมีบุ้คส์ก็ไม่พลาดที่จะเอามาแปล เริ่มเรื่องที่เล่มแรก The Cuckoo’s Calling ได้น่าเบื่อมาก เข้าใจว่าการสร้างตัวละครหลักของซีรีย์ที่จะมีต่อไปอีกหลายเล่มนี่ต้องมีการบอกที่มาที่ไปกันหน่อย แต่นี่พูดถึงเยอะมาก เรื่องความคับแค้นใจ ความพิการ…

..วันเสาร์ในเดือนตุลาคม.. อยู่เกียวโตมาครึ่งปี วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีชวนเพื่อนไปกินข้าวหน้าปลาไหลที่ร้าน Kanesho ที่เขาว่ากันว่าดังและดีที่สุดในเกียวโต ที่จริงคนชอบกินข้าวหน้าปลาไหลอย่างฉันเคยมาหลายรอบแล้วล่ะ แต่ไม่ได้กินสักที ร้านปิดบ้าง ที่นั่งเต็มไม่รับเพิ่มบ้าง วันนี้เลยไปก่อนร้านเปิดซะอีก แต่คิวก็ยังยาวตามที่คาด รอร๊อรอไปชั่วโมงกว่าถึงจะได้เข้าไปในร้าน เข้าใจละว่าทำไมรอนาน…

..วันเสาร์ในเดือนตุลาคม.. อยู่เกียวโตมาครึ่งปี วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีชวนเพื่อนไปกินข้าวหน้าปลาไหลที่ร้าน Kanesho ที่เขาว่ากันว่าดังและดีที่สุดในเกียวโต ที่จริงคนชอบกินข้าวหน้าปลาไหลอย่างฉันเคยมาหลายรอบแล้วล่ะ แต่ไม่ได้กินสักที ร้านปิดบ้าง ที่นั่งเต็มไม่รับเพิ่มบ้าง วันนี้เลยไปก่อนร้านเปิดซะอีก แต่คิวก็ยังยาวตามที่คาด รอร๊อรอไปชั่วโมงกว่าถึงจะได้เข้าไปในร้าน เข้าใจละว่าทำไมรอนาน…

The Red Queen พล็อตตามมาตรฐานหนังสือแนว distopian fantasy มาก ลองนึกถึง The Hunger Game ก็ได้ ในโลกที่แบ่งมนุษย์เป็นสองชนชั้น คือพวกเลือดสีเงินกับเลือดสีแดง พวกเลือดสีเงินเป็นชนชั้นปกครอง อยู่ในเมืองที่สะดวกสบาย แต่ละคนมีพลังพิเศษ (ลองนึกถึงพวกกินผลปีศาจมีพลังพิเศษใน one piece) เช่น บังคับไฟได้ อ่านความคิดและบังคับความคิดคนอื่นได้ บังคับโลหะได้ และแน่นอนว่านางเอกของเรา Mare เป็นพวกเลือดสีแดง…
Summer 2015 (9) : Onsen, Rainbow, Thai Food and Firework

เช้าวันนี้เรามีแรงงานทาส(ตามที่ซาโตชิซังเรียก)มาช่วยเราทำงานที่ฟาร์มอีกสองคน ก็คือลูกชายสองคนของซาโตชิซังนั่นเอง ทุกคนกระโดดขึ้นกระบะรถกันอย่างคล่องแคล่วคุ้นเคย พอไปถึงฟาร์ม ซาโตชิซังก็แบ่งงานให้เราช่วยกันทำ เคยถามนาโนโกะว่าชอบดนตรีมั้ย เพราะรู้สึกเสียดายว่าน่าจะมีคนสืบทอดฮิโรชิเรื่องนี้นะ วันนี้ค้นพบละว่าคนที่สืบทอดเรื่องนี้เป็นพี่ชายคนโตนั่นเอง ระหว่างถอนหญ้าก็เปิดเพลงฟังเสียงดังเลย…

Tell the Wolves I’m Home อยากเขียนถึงเล่มนี้นานละ แต่เขียนยาก เป็นเรื่องที่เศร้ามาก แต่ก็เศร้าแบบมีความหวัง มีอะไรสว่างๆอยู่ เรื่องเริ่มที่ฟินน์ คุณอา(และพ่อทูนหัว เป็นเกย์)ที่สนิทที่สุดของจูนตายเพราะโรคเอดส์ เรื่องจะเล่าจากมุมมองของจูนเป็นเหตุการณ์ในความทรงจำเกี่ยวกับฟินน์ ที่ทำให้เราเห็นว่าฟินน์เป็นคนยังไง มีความสำคัญและอิทธิพลกับชีวิตจูน ครอบครัวของจูนแค่ไหน กับเหตุการณ์ปัจจุบันหลังจากฟินน์ตาย…